Daniel Sever González tomando mostras nun silo

De onde procede a túa vinculación coa gandería, e co vacún de leite en concreto?
A miña vinculación comeza ao acabar os meus estudos de veterinaria en Lugo cando decidín ser veterinario de bovino. Durante os últimos 13 anos realicei traballo de campo facendo clinica e reprodución en diversos lugares de Galicia, maioritariamente con gando de produción leiteira.

-Desde hai uns meses es o novo representante de ADIAL para Galicia. Que representa esta nova etapa para ti e como están a ser os primeiros meses?
Representa unha evolución a nivel laboral e persoal xa que desde hai anos tiña en mente ampliar a miña formación no ámbito da nutrición para ter unha visión completa do círculo produtivo.

Están a ser uns meses moi bos a todos os niveis, alén da aprendizaxe nun novo ámbito está o feito de ter novos compañeiros dos que obter novos coñecementos e visitar novas zonas gandeiras de produción láctea descoñecidas para min.

-Qué sinerxías positivas cres que achega para esta nova etapa profesional a túa formación e experiencia como veterinario en gando vacún?
Creo que complementa moi positivamente o meu traballo en ADIAL, xa que me permite enlazar os coñecementos adquiridos durante anos a pé de granxa co meu traballo diario, unindo os aspectos nutricionais, de manexo, fisiolóxico e índices produtivos e reprodutivos.

A conservación da forraxe tanto pode outorgar un ano tranquilo e rendible como nefasto e con perdas

-E na túa opinión, qué tan importante é a boa conservación das forraxes para a saúde do gando vacún?
É un dos eixos máis importantes na granxa, xa que supoñen unha contía económica moi alta, son de difícil control (climatoloxía, persoal de traballo…). En definitiva, a conservación da forraxe tanto pode outorgar un ano tranquilo e rendible como un ano nefasto e con grandes perdas económicas. Ao final a vaca é o que come e como se manexa, o resto de sucesos veñen en consecuencia a como fixésemos isto.

-Cales son os problemas máis comúns que observaches na saúde e rendemento do gando derivados dunha mala conservación das forraxes?
Desde procesos subclinicos (que son os que máis perdas producen a longo prazo ) talles como RCS elevadas e/o mamites, procesos dixestivos (perda de apetencia, diarreas, disfuncións na rumia ), reprodutivos (anestros prolongados, perdas embrionarias, retencións placentarias etc) ,diminución na inmunidade (menor resistencia a procesos infecciosos, vacinacións menos eficientes) ata problemas máis visibles como morte por clostridium, desprazamentos de abomaso etc

-Como cres que pode afectar a importante tensión hídrica que sufriu o cultivo de millo nesta campaña para a súa conservación e valor nutricional?
Esta campaña vai supor un desafío a ambos os niveis xa que no plano de conservación imos atopar con millo moi seco, pouco desenvolvido e cun antagonismo de valores entre Planta vs mazaroca, coa conseguinte alteración de parámetros nutricionais.

-A que pautas de picado e de ensilaxe consideras que deberiamos prestar especialmente atención?
No referente ás pautas de picado é importante traballar ao redor de 1,5 cm xa que se facemos un picado moi curto estaremos a desaproveitar a fibra, mentres que se o facemos moi longo daremos lugar a escolla do alimento e a unha deficiente compactación.

“Nesta campaña de ensilaxe do millo é aínda máis importante unha boa compactación”

En canto ás pautas de ensilaxe do millo hai unha pauta imprescindible: Compactación. Unha correcta compactación (superior ou igual a 240 kgMS/m3) vai xerar unha correcta anaerobiose que permitirá unha correcta fermentación láctica.

–Precisamente, ADIAL ofrece aos gandeiros produtos para axudar a mellorar a conservación das ensilaxes. Que destacarías da vosa oferta?
Temos tanto conservantes químicos como inoculantes, estes últimos son os de maior porcentaxe de uso na campaña do millo (non así na de herba onde se invirten os papeis).

A través do uso de Kofasil dúo, que contén 2 cepas de lactiplantibacillus plantarum e 1 de lentilactiplantibacillus buchneri, conseguimos unha fermentación láctica e acética que nos vai dar uns valores de conservación e eficientacion nutricional óptimos.

 Inocular os silos sempre ten un retorno económico, alén do efecto conservativo

É moi importante non só valorar a conservación senón tamén a eficiencia enerxética do silo. A pregunta que fago sempre ao gandeiro é: Canto che custa non reter un 5% da enerxía do silo? A resposta é que inocular sempre ten un retorno económico, alén do efecto conservativo

-Algo máis que queiras engadir?
Agradecer o labor realizado polo meu predecesor no posto, Antón Camarero, o cal realizou un gran traballo ao longo de 10 anos, mellorando a calidade das forraxes de moitas explotacións e realizando un traballo esencial no campo galego coa súa paixón pola nutricion nas ensilaxes e por ser o meu mentor durante a miña incorporación a Adial.

O Club Deportivo Lugo e Caixa Rural Galega renovaron o seu acordo de colaboración para a tempada 2026/27, dando continuidade a unha relación que se prolonga desde hai máis de tres décadas.

A renovación consolida o apoio de Caixa Rural Galega ao conxunto albivermello e a presenza da entidade financeira no estadio Anxo Carro, nunha colaboración que se mantivo ao longo das diferentes etapas da historia recente do club lucense.

O acordo foi formalizado nas instalacións de A Palloza, patrocinador oficial do CD Lugo. No acto participaron, por parte do club, o seu presidente, Ronald Baroni, e o director xeral, Adrián Raguza. En representación de Caixa Rural Galega asistiron o director xeral, Jesús Méndez, e o director comercial, José Manuel López.

Como principal novidade desta tempada, Caixa Rural Galega patrocinará o premio ao mellor xogador albivermello de cada mes. A elección correrá a cargo da propia afección do CD Lugo, que poderá votar a través das canles oficiais do club.

O galardón comezará a entregarse este mes de setembro e servirá para recoñecer cada mes ao futbolista que, a xuízo dos seguidores, teña ofrecido o rendemento máis destacado durante ese período.

Con esta iniciativa, Caixa Rural Galega reforza a súa vinculación co club lucense e incorpora unha nova acción á súa colaboración, achegando directamente á afección á elección dos xogadores máis destacados da tempada.

O CD Lugo e Caixa Rural Galega destacaron a importancia de manter unha relación que suma xa máis de 30 anos e agradeceron mutuamente a confianza e o apoio mantidos durante todo este tempo, así como a vontade de continuar traballando conxuntamente durante a nova campaña.

A mamite é a principal enfermidade nas granxas de vacún de leite. Provoca perdas elevadas nas explotacións e converteuse na principal causa de descarte de animais. Nun contexto de grandes esixencias de redución de antibióticos, Mastatest converteuse nunha ferramenta de diagnóstico imprescindible para poder tomar decisións con respaldo analítico nun tempo récord. O test desenvolvido por Vetoquinol consta de tres partes: “Mastatest contén un analizador, os cartuchos e a plataforma web, onde van quedar almacenados todos os datos das análises realizadas, o que posibilita o seguimento epidemiolóxico da granxa”.

Mastatest permite un uso máis eficiente dos antibióticos utilizados para o tratamento da mamite

Este instrumento analítico permite protocolizar os sistemas de traballo na granxa en relación co diagnóstico e tratamento da mamite, mellorando a comunicación entre os gandeiros e os veterinarios para que a medicación utilizada sexa menos gravosa economicamente, a súa aplicación máis automatizada e a súa efectividade maior. Proceso automatizado e sinxelo de utilizar David Reyero, Marketing Manager da liña de gandería da compañía Vetoquinol, explica que a empresa leva moitos anos traballando nos sistemas de diagnóstico da mamite na granxa. “Comezamos hai máis dunha década con Vetorapid, que era un sistema de cultivo que naquel momento daba moita máis información, e o seguinte paso lóxico era desenvolver algo máis automatizado”, explica. Mastatest é un método analítico fácil de utilizar por parte do persoal da granxa. A ferramenta conta con tres elementos: un cartucho no que se verte a mostra de leite, a unidade analítica e un programa informático no que aparecen os datos. “A principal vantaxe de Mastatest é que en 24 horas recibiremos no noso correo electrónico os resultados da proba, indicándonos cal é o tratamento máis axeitado e se esa vaca se vai ver beneficiada por un antibiótico para curar a súa mamite ou non”, indica.

Acompañamento no proceso: en calquera momento do día sempre hai alguén de Vetoquinol dispoñible para responder ás dúbidas que poidan xurdir na granxa

Cando unha granxa decide iniciar este camiño con Mastatest, o persoal de Vetoquinol realiza un acompañamento constante que comeza no minuto cero, desde a propia instalación e a posta a punto ata a formación para a súa utilización de cara a interpretar os resultados e obter o máximo rendemento das posibilidades que ofrece. Toma de decisións informadas Mastatest é unha ferramenta de apoio á toma de decisións na granxa, permitindo actuar de forma informada. O propio algoritmo do programa extrae as súas conclusións, recomendando os tratamentos máis efectivos ou indicando que non existen vantaxes curativas que xustifiquen a súa administración.

Mastatest lanzouse en toda Europa a finais de 2023 e desde entón realizáronse 70.000 análises, evitando descartar un millón de litros de leite

Os resultados de Mastatest abarcan diferentes parámetros e inclúen practicamente todas as familias bacterianas que interveñen na mamite, ofrecendo unha identificación da bacteria e un test de sensibilidade, con puntos de corte de cada illamento baseados na concentración mínima inhibitoria. Con respecto a un antibiograma, presenta certas vantaxes, xa que os resultados de Mastatest están suxeitos a menor variación de interpretación. Ademais, Mastatest é capaz de indicar se unha bacteria medra ou se estanca. Se se paraliza, poderíase optar por non usar tratamento por non ser necesario. En cambio, se temos desenvolvemento doutro tipo de bacterias, dinos a que antibiótico é sensible e en que concentración. “As taxas de curación son moi elevadas porque nos dirixe ao problema”, recalca David. Aumento das taxas de curación e menos leite descartado A diferenza doutros test do mercado, que requiren de cultivos e incubación de mostras, Mastatest é unha proba moi fácil de preparar, xa que só é necesario tomar unha mostra de leite da vaca, vertela no cartucho e introducila na unidade analítica.

Mastatest permite gañar tempo e lograr unha maior efectividade do tratamento

“Realizamos todo o proceso de incubación na ferramenta, mentres que a ese animal lle poñemos un AINE (medicamento antiinflamatorio non esteroideo). Ao día seguinte, dispoñemos do resultado da proba e, co aval do veterinario, decidimos se seguimos cun AINE ou se cambiamos a un antibiótico cunha sensibilidade axeitada”, concreta David.

A acollida de Mastatest nas ganderías lácteas está sendo moi boa

“Xa temos resultados do uso de Mastatest na granxa: desde o seu lanzamento en toda Europa hai máis de dous anos, realizáronse 70.000 análises. Se se aplicase en todos estes casos o sistema de tratamento selectivo dirixido non sería necesario descartar máis dun millón de litros de leite”, segue explicando. Redución do uso de antibióticos David destaca que este dispositivo de Vetoquinol chegou nun momento crítico para o labor dos veterinarios. “Na actualidade, débense tomar decisións xustificadas sobre a cura na granxa e Mastatest permite implementar esa acción de maneira acreditada. Comproba se a vaca necesita ou non un antibiótico e, se o precisa, escolle o máis axeitado para ese animal”.

No contexto actual de redución de antibióticos, os que se usen deben estar avalados por algún diagnóstico

As probas que proporciona Mastatest permiten clarificar as necesidades dos animais e axustar o tratamento ás posibilidades de curación. Por exemplo, hai bacterias que provocan mamite que son autolimitantes, é dicir, teñen unha cantidade de autocuracións moi elevadas, como a Escherichia coli, que presenta entre un 85 % e un 90 % de curacións por si mesma. Nestes casos o uso dun antibiótico non está xustificado.

Entre o 20% e o 25% dos illamentos que se practican resultan sen crecemento bacteriano e é suficiente con aplicar un antiinflamatorio

O mesmo ocorre nos casos nos que a análise diagnostica ausencia de crecemento. Aproximadamente entre unha cuarta e unha quinta parte de todos os illamentos que se practican son sen crecemento. Nestas circunstancias tampouco está respaldado o uso de antibióticos. “Imos ter o mesmo éxito de curación con eles que simplemente cun AINE (medicamento antiinflamatorio non esteroideo)”, asegura David. É dicir, nestes casos non existen diferenzas entre un tratamento selectivo ou o emprego de antibióticos en saba. Porén, non usar antibióticos nestes casos “provoca unha influencia moi positiva a nivel de granxa, xa que usamos menos medicamentos, descartamos menos leite e melloramos notablemente a rendibilidade da explotación”, destaca.

“A principal vantaxe que lle vexo a Mastatest é a rapidez no diagnóstico e a claridade no resultado”

Román González é o veterinario encargado de SAT Prolesa, unha gandería láctea situada en Sarria (Lugo), que muxide na actualidade 530 vacas tres veces ao día. Utilizan desde hai ano e medio Mastatest para identificar os casos de mamite clínica na explotación, o que os levou a unha mellora nos índices de curación e a unha redución no uso de antibióticos na granxa. “Anteriormente utilizaramos Vetorapid e comezamos con Mastatest en outubro de 2025. É unha ferramenta moito máis intuitiva e precisa que a outra, hai moito menos que interpretar; dá os datos moito máis rápido e de forma moito máis fiable”, destaca. “A principal vantaxe que lle vexo a Mastatest é a rapidez no diagnóstico e a claridade no resultado: ou hai un xerme ou hai dous ou non hai crecemento, e iso permítenos tomar decisións á hora de avaliar o tratamento máis indicado”, valora.

O persoal que realiza o muxido unicamente ten que facer a toma de mostras

“Nosoutros notamos unha redución considerable no uso de antibióticos, xa que agora tratamos menos animais, porque as vacas que teñen un Gram negativo ou unha E-coli non as tratamos con antibiótico e afinamos moito máis os tratamentos porque ao darnos un antibiograma nas mamites clínicas sabemos que antibiótico utilizar en cada momento”, destaca o veterinario responsable de SAT Prolesa.

Presentación de resultados do I Observatorio Activistas do Rural o pasado mes de setembro na Coruña

Vente ti a Lugo. Con esas palabras, o músico lucense Abraham Cupeiro propuxo ao equipo de Gladiator II que, en lugar de desprazarse el para gravar a súa participación na banda sonora da película, fosen eles os que viñesen a Lugo. E funcionou: parte da música da superprodución de Hollywood acabou gravándose na cidade.

Agora Grupo Lence recolle a luva e converte a frase nunha invitación a asistir ao IV Foro Activistas do Rural, o vindeiro 1 de outubro en Lugo, para falar de quen están construíndo o presente e o futuro do rural. E o propio Abraham Cupeiro estará alí para pechar a xornada cunha actuación. Para anunciar o foro, Grupo Lence levou esta invitación ás rúas cunha acción de pegada de carteis baixo este lema.

Está confirmada a participación de Eva D. Castro Outeiriño, presidenta de ONU Mulleres España, e Anjhara Gómez Rodríguez, presidenta de Mulleres Líderes de Galicia

O encontro, de asistencia gratuita previa inscrición, celebrarase no Museo Interactivo da Historia de Lugo (MIHL). A xornada comezará ás 10:00 horas coa recepción e acomodo dos asistentes e ás 10:30 terá lugar a apertura institucional. Durante o evento, Grupo Lence presentará os resultados do II Observatorio Activistas do Rural, centrado nesta edición no liderado feminino no campo.

Con esta cuarta edición, Grupo Lence volve impulsar o Foro Activistas do Rural como un espazo de encontro e diálogo para dar voz a quen vive, traballa, emprende e xera oportunidades no rural, e para poñer sobre a mesa os retos que marcarán o seu futuro.

Unha xornada para falar do futuro do rural

O programa da xornada estará centrado en analizar o papel clave da muller no asentamento de poboación no rural e na importancia da formación dos mozos para garantir o relevo xeracional nas explotacións agrogandeiras.

10:30 horas. O foro comezará coa benvida de Carmen Lence, presidenta de Grupo Lence, e a apertura institucional, na que participarán as autoridades presentes. Entre elas estará Elena Candia, alcaldesa de Lugo, e outras aínda por confirmar.

11:15 horas. Chegará un dos momentos centrais da xornada: a presentación do II Observatorio Activistas do Rural: liderado feminino no campo, impulsado por Grupo Lence. O estudo pon o foco na realidade, a contribución e o liderado das mulleres no medio rural.

As súas conclusións darán paso á mesa “Elas sosteñen o rural: liderado feminino no campo”, coa participación de Eva D. Castro Outeiriño, presidenta de ONU Mulleres España; Anjhara Gómez Rodríguez, presidenta de Mulleres Líderes de Galicia; e Carmen Lence, presidenta de Grupo Lence, entre outras participantes. Próximamente, confirmarase algunha poñente máis para esta mesa.

12:30 horas. A mesa “O rural na axenda política” reunirá a representantes do PPdeG, PSdeG e BNG para abordar os principais retos dos territorios rurais e o papel das políticas públicas para xerar oportunidades e garantir o seu futuro.

13:30 horas. Os estudantes das EFA (Escolas Familiares Agrarias de Galicia) presentarán un decálogo do rural coas súas propostas e a súa visión sobre o futuro destes territorios. A sesión da mañá finalizará cun cóctel networking entre as 14:00 e as 15:30 horas.

15:30 horas. A programación retomarase con “Sementar futuro: a educación como motor do rural”, unha mesa dedicada ao papel da formación para xerar oportunidades, fixar poboación e favorecer o relevo xeracional, protagonizada por voceiros das EFA.

16:00 horas. Os alumnos e alumnas das Escolas Familiares Agrarias de Galicia (EFA) tomarán a palabra para facer a reflexión final do foro sobre o que escoitaron ao longo do día.

16:15 horas. O círculo pecharase onde comezou esta historia: Abraham Cupeiro poñerá o broche final ao IV Foro Activistas do Rural cunha actuación, antes do peche oficial previsto para as 17:00 horas.

Nofence, firma norueguesa pioneira mundial en valado virtual por GPS, presenta o N3, o seu novo colar para gando vacún. O dispositivo integra nunha única plataforma a localización e o seguimento do comportamento dos animais, a conectividade por satélite, a xestión do pastoreo e a monitorización da saúde e a reprodución do rabaño.

Ata o de agora, moitas explotacións gandeiras dependían de distintas ferramentas para localizar aos animais, supervisar o seu estado e rexistrar a actividade diaria. Esta fragmentación dificultaba a xestión do gando, aumentaba a carga de traballo e limitaba a visión global da explotación.

“O valado virtual foi o noso punto de partida, pero foron os nosos propios clientes os que nos ensinaron o seguinte paso a dar. Co N3, poden supervisar a cada animal, optimizar cada hectárea e tomar mellores decisións tanto para o seu rabaño como para a súa terra, todo desde unha soa aplicación. Isto é o que significa a gandería de precisión no día a día”, afirma Julian Torres, Director Xeneral de Nofence España.

Resistencia nas condicións máis extremas

Deseñado para operar durante todo o ano en explotacións extensivas, o N3 mantén ao gando dentro dos perímetros virtuais no 99,7% dos casos, segundo datos da compañía, e é cinco veces máis resistente que o seu predecesor. O colar foi sometido a probas en condicións extremas, incluídas temperaturas de ata 60 °C, e está preparado para soportar barro, choiva, calor e xeadas.

O seu deseño ergonómico, situado na parte inferior do pescozo do animal, axuda a protexelo de golpes e rozamentos. Ademais, a batería con carga solar permite manter a súa autonomía mesmo en zonas arboredos, vales profundos ou períodos con poucas horas de luz.

O dispositivo combina rede móbil, conexión por satélite e HerdNet™, a tecnoloxía de Nofence que permite a comunicación directa entre colares. A conectividade satelital está incluída na subscrición estándar e non require a instalación de antenas nin estacións base na explotación.

“A conectividade por satélite cambia por completo as regras do xogo. Hai miles de vacas pastando en zonas onde a cobertura móbil non chega; con esta tecnoloxía, o gandeiro xa non depende de investimentos custosos en infraestrutura”, explica Savina Velkova, vicepresidenta de Produto de Nofence.

As novas funcións e melloras instálanse automaticamente tanto no colar como na aplicación, o que permite acceder ás últimas innovacións de Nofence sen substituír o equipo, realizar intervencións manuais nin asumir custos adicionais. O N3 conta, ademais, cunha garantía de dez anos.

Xestión do rabaño e os pastos

Para as explotacións que basean a súa actividade no pastoreo, a xestión do terreo é tan importante como a do gando. O N3 permite crear valados virtuais desde a aplicación, mover o rabaño entre parcelas e programar os cambios con antelación, sen necesidade de instalar cercados físicos nin desprazarse ata a leira.

A plataforma rexistra de forma automática o historial de pastoreo e xera informes sobre o uso de cada parcela. Estes datos poden facilitar a elaboración de cadernos de campo, a xustificación de prácticas gandeiras e a tramitación de axudas e subvencións, reducindo a carga administrativa da explotación.

O N3 xa foi probado en programas piloto por gandeiros de distintos mercados nos que opera Nofence, que constataron melloras no control do rabaño e na xestión diaria.

“Nunha parcela de gran extensión, un pastoreo tradicional é practicamente imposible porque os pastos de calidade están lonxe da auga, e alambrala enteira supón un sobrecusto enorme. O colar de Nofence é un aparello que traballa para ti as 24 horas do día, os 365 días do ano; ata que non o aplicas, non che dás conta do tempo que gañas cada día. Aí está a verdadeira rendibilidade: aproveitamos pastos que doutro xeito non se utilizarían”, sinala Pepe Ríos, gandeiro de extensivo en Teruel.

Alén do beneficio produtivo, a tecnoloxía permite optimizar o labor forestal e o coidado do rabaño no campo. “Utilizamos o valado virtual para limpar franxas devasas e protexer o monte en caso de incendio; o cambio é abismal. Ademais, coa aplicación é moi doado localizar ás vacas que pariron en terreos abruptos: chegas ao momento exacto e sabes de inmediato que ocorreu”, engade Pepe Ríos.

Máis aló do valado virtual, o N3 incorpora funcións de monitorización da actividade, a rumia e o comportamento reprodutivo de cada animal. A aplicación xera alertas relacionadas coa detección de celos, a proximidade dun parto ou posibles cambios no comportamento habitual do gando. O sistema apóiase en datos procedentes de máis de 20 millóns de días de pastoreo e concentra toda a información nunha única aplicación.

Co N3, Nofence amplía o alcance do valado virtual e convérteo nunha plataforma integral para xestionar de forma máis eficiente os animais, os pastos e o tempo de traballo. É o que a compañía denomina gandería de precisión.

Acerca de Nofence

Nofence é unha empresa norueguesa de tecnoloxía agrícola e a creadora do valado virtual para gando baseado en GPS. Coa confianza de máis de 10.000 clientes en América do Norte e Europa, e apoiada pola análise de comportamento de máis de 20 millóns de días de pastoreo, Nofence fai realidade a gandería de precisión: unificando o control de perímetros, a monitorización da saúde do rabaño e a xestión eficiente da terra nunha única plataforma.

NOVIDADES DO N3:

Pastoreo rotacional: Un conxunto de funcións que fai que a configuración e xestión do pastoreo rotacional sexa considerablemente máis sinxela que calquera outra alternativa. Os gandeiros poden crear parcelas, mover ao rabaño entre elas e programar os cambios de pasto con antelación desde a app, sen necesidade de desprazarse ao terreo. Deseñado para reducir o tempo, os custos e a carga de planificación que historicamente facían inviable o pastoreo rotacional en explotacións máis pequenas ou familiares.

Movementos programados: Permite fixar un cambio de parcela con antelación para que se execute de forma automática á hora elixida. Reduce a necesidade de estar presente fisicamente para os movementos rutineiros do rabaño e favorece rotacións de pasto máis constantes.

Informe de pastoreo: Xera automaticamente un rexistro da actividade de pastoreo en cada parcela, incluíndo a carga gandeira, os días de pastoreo, o tamaño do rabaño e os detalles do pasto. Substitúe ao rexistro manual e proporciona unha documentación de gran valor que os gandeiros poden utilizar para programas de sustentabilidade, conservación de chans ou xustificación de axudas agroambientais.

Indicador LED de estado: Un LED integrado no colar mostra o seu estado: aceso, conexión Bluetooth, carga e alertas de erro. Tamén permite aos gandeiros localizar ao animal a primeira ollada, por exemplo tras unha alerta de actividade reducida, sen necesidade de emitir un son que podería estresarlo. Dispoñible unicamente no N3.

Alertas de actividade:

Tripla capa de conectividade: O N3 conta con tres niveis independentes de conectividade: rede móbil, satélite e HerdNet (unha rede en malla de colar a colar). O sistema alterna de forma fluída entre capas segundo a dispoñibilidade, asegurando que o rabaño siga visible e o valado virtual mantéñase activo mesmo nas zonas máis remotas onde a cobertura móbil convencional non chega. A conectividade por satélite está incluída na subscrición estándar.

Modo de alta frecuencia (Modo Vixilancia): Os gandeiros poden activar en colares seleccionados un modo de actualización intensivo que envía a posición cada dous minutos, cunha duración que vai desde unha hora ata sete días. Creado a partir das peticións dos clientes para momentos que requiren unha atención especial: un animal próximo ao parto, unha res enferma ou ferida, ou un cambio de pasto planificado. Os colares conectados mediante HerdNet comparten estas actualizacións rápidas cos animais próximos do rabaño. Implementarase de forma xeneralizada ao longo de 2026.

Mecanismo mellorado de correa e cadea: Un deseño renovado de engánchelos da correa e a cadea mantén o colar perfectamente suxeito durante toda a tempada, reducindo drasticamente o risco de perda do dispositivo. En caso dunha forza extrema (por exemplo, se o animal se engancha accidentalmente cunha rama), a cadea está deseñada para abrirse de forma limpa e predicible, protexendo sempre a integridade do animal.

10 anos de garantía e software actualizable: As novas funcións e melloras instálanse automaticamente nos colares N3 e na app. Deste xeito, os gandeiros sempre dispoñen das últimas capacidades de Nofence sen necesidade de substituír o hardware, realizar intervencións manuais nin asumir custos adicionais. Nofence apoia isto cunha garantía de 10 anos para o colar N3, o dobre do estándar da industria.

Detección de celo e evolución do ciclo: Os datos do colar monitorizan de forma continua a rumia, os niveis de actividade e o índice de celo ao longo de todo o ciclo reprodutivo. O indicador de celo identifica os animais que están a entrar ou atópanse no momento óptimo de cubrición, permitindo planificar a reprodución (ou inseminación) sen necesidade de observacións manuais que consomen moito tempo. Moi útil para concentrar as parideras, mellorar as taxas de concepción e detectar vacas baleiras de forma precoz.

Detección de partos: O colar identifica os cambios de comportamento característicos nos días e horas previos ao parto, notificándoo como unha alerta na app. Isto permite aos gandeiros planificar a asistencia de forma proactiva en lugar de reactiva, reducindo as baixas por complicacións no parto.

Garantía ampliada de devolución do diñeiro: Co lanzamento do N3, Nofence ofrece aos novos clientes a posibilidade de probar ata 100 colares durante un período de ata 90 días. Se o cliente non queda satisfeito cos resultados, pode devolver os colares e recibir o reembolso completo do investimento, sen preguntas.

XA INTEGRADO NA PLATAFORMA NOFENCE:

O N3 asíntase sobre a sólida base da plataforma que os gandeiros de Nofence xa utilizan a diario, perfeccionada tras anos de experiencia real sobre o terreo:

Valado virtual: Control de perímetros baseado en GPS sen necesidade de infraestruturas físicas. Os pastos debúxanse na app e pódense modificar, trasladar ou ampliar desde o teléfono móbil, estea onde estea o gandeiro.

Vista xeneral do rabaño en tempo real: Mostra a localización en vivo de cada animal na aplicación, con alertas de escape instantáneas se algún deles abandona o perímetro delimitado.

Zonas de exclusión: Permite marcar áreas dentro do pasto ás que o rabaño non debe acceder, protexendo así canles fluviais, zonas recentemente sementadas, maquinaria agrícola ou terreos perigosos (barrancos), sen necesidade de levantar un só valo físico.

Medición do tamaño do pasto: A aplicación calcula automaticamente a superficie exacta de cada pasto a medida que se debuxa na pantalla, proporcionando datos precisos de hectáreas para a planificación, decisións de carga gandeira e documentación.

Tres especies nunha soa app: Nofence é un dos poucos sistemas de valado virtual de uso comercial optimizado tanto para vacún como para ovino e caprino, xestionándose todas as especies desde a mesma aplicación e plataforma.

Modo de aprendizaxe (Adestramento): Un programa guiado integrado na app que insignia aos animais o funcionamento do sistema acústico, logrando que a gran maioría dos rabaños estean perfectamente adaptados en menos dunha semana.

Detección de actividade reducida: O colar monitoriza continuamente a actividade de cada res e compáraa tanto co seu propio patrón histórico como co comportamento do resto do rabaño. Se a actividade diminúe de forma anómala, o gandeiro recibe unha alerta para revisar ese animal concreto, detectando precozmente indicios de enfermidade ou lesión antes da seguinte inspección visual.

Alerta de inmobilidade (Falta de movemento): Detecta se un animal, ou o propio colar, deixou de moverse por completo. Polo xeral, adoita indicar que un colar caeuse ou #soltar do pescozo, ou, no peor dos escenarios, un problema grave co animal. O gandeiro recibe un aviso inmediato en lugar de descubrilo días despois na seguinte revisión presencial.

A partir do 1 de setembro de 2026, RAGT Sementes presenta unha identidade de marca renovada, en consonancia coa súa estratexia para 2030-2035. Desde fai máis dun século, RAGT colabora cos agricultores combinando a súa experiencia no fitomelloramento e a produción de sementes para desenvolver solucións contrastadas e adaptadas ao contexto local que favorecen a diversidade de cultivos e sistemas agrícolas.

O Sementador: a expresión viva do ADN de RAGT Sementes

Desde fai máis dun século, o Sementador é o emblema da marca RAGT Sementes. Representa tanto a actividade principal da empresa como aos agricultores aos que presta servizo cada día. E o que é máis importante, simboliza un enfoque de investigación que sitúa ás persoas no centro da innovación, inspirado nas necesidades dos agricultores, impulsado polas novas tecnoloxías e sempre guiado pola experiencia do noso equipo.

Ao facer evolucionar esta figura emblemática sen deixar de ser fiel ao seu legado, RAGT Sementes reafirma o principio que sempre guiou o seu traballo: comprender antes de innovar. Desde as primeiras fases do programa de mellora xenética, os retos locais e as expectativas dos agricultores marcan cada decisión. A continuación, as novas variedades avalíanse durante varios anos mediante exhaustivos ensaios de campo en condicións agrícolas reais, o que garante que ofrezan un rendemento constante e adáptense á contorna local antes de saír ao mercado.

«A nosa identidade está a evolucionar para reflectir mellor o que fixo que RAGT sexa única durante máis dun século: a innovación inspirada nas necesidades dos agricultores, impulsada polas mellores tecnoloxías e sempre validada sobre o terreo. Comprender antes de actuar, observar antes de innovar e demostrar antes de prometer non é simplemente a nosa filosofía; é a forma en que desenvolvemos cada nova variedade». Damien Robert, director executivo de RAGT Sementes

Unha identidade visual fiel á tradición de RAGT Sementes

A nova identidade visual de RAGT Sementes moderniza a marca á vez que conserva os elementos distintivos que a fan reconocible ao instante. En todos os materiais de comunicación e nos envases de sementes, o logotipo aparece agora de forma salientable na parte superior, conservando os seus trazos icónicos e adoptando ao mesmo tempo un estilo máis contemporáneo.

As cores características da marca, o amarelo e o azul, renováronse con tons modernos, mentres que cada liña se identifica cunha cor específica. Ademais, reorganizouse e priorizado a información para mellorar a lexibilidade e facilitar unha identificación máis rápida dos produtos.

A partir do 1 de setembro de 2026, esta nova identidade visual irase implantando progresivamente en todos os materiais de comunicación, plataformas dixitais e envases de sementes, incluída a marca Deleplanque, que a partir de agora presentarase baixo a marca RAGT.

Unha firma que reflicte a experiencia de RAGT Sementes

Esta identidade renovada vese apoiada polo novo lema, «Breeder & Seeds Expert», que reflicte a experiencia de RAGT Sementes ao longo de toda a cadea de valor, desde a fitomellora ata a produción de sementes.

Máis que unha mostra de experiencia, representa unha forma de traballar baseada na observación, a estreita colaboración cos agricultores e a validación da innovación mediante probas de campo en condicións reais. Encarna o principio reitor que marcou a RAGT Sementes desde as súas orixes: Comprender antes de actuar. Observar antes de innovar. Demostrar antes de prometer.

Acerca de RAGT Sementes

RAGT Sementes xera uns ingresos anuais de 500 millóns de euros e opera en máis de 70 países. A empresa conta con 1.500 empregados e dispón de 17 plantas de produción de sementes, sete delas en Francia, así como de 75 programas de mellora xenética e 29 estacións de invetigación que abarcan preto de 40 especies de cultivos.

RAGT Sementes desenvolve unha carteira multiespecífica en Francia e en todo o mundo, ofrecendo solucións que favorecen a rotación de cultivos á vez que abordan os retos medioambientais, os requisitos agronómicos e as políticas agrícolas en constante evolución. A investigación e a innovación son o eixo central da estratexia de crecemento da empresa, que destina case o 18% dos seus ingresos anuais a I+D.

Na actualidade, a través da súa rede de 20 filiais comerciais, RAGT Sementes ofrece solucións varietais innovadoras e adaptadas ás condicións locais a clientes de máis de 70 países.

Esta sólida presenza local, combinada cunha cultura de innovación e con colaboracións duradeiras cos distribuidores, permitiu a RAGT Sementes consolidar e reforzar a súa posición de liderado en mercados estratéxicos.

Para obter máis información, visita www.ragt-seeds.com

Este martes entra en vigor a obriga de contar cun plan de abonado nas ganderías de máis de 10 hectáreas, unha normativa da que con frecuencia se despistan os produtores. 

Para arroxar luz sobre as novas normativas sobre os solos, a súa xestión e o que se pode aplicar neles para quen ten que xestionalos no día a día, falamos con Manuel Crespo, director de especialidades do Grupo Sociedade Agrícola Galega (SOAGA).

E é que a Unión Europea (UE) establece unha serie de criterios de obrigado cumprimento dos cales o sector gandeiro moitas veces non é consciente. Por exemplo, o obxectivo de reducir a perda de nutrientes, rebaixar no 20% o emprego de fertilizantes ou diminuír os produtos fitosanitarios e os riscos que conlevan nun 50%. Ou que se baixen as emisións de Gases de Efecto Invernadoro (GEI) en todas as explotacións agrícolas e gandeiras.

Crespo recoñece que as modificacións lexislativas non están suficientemente comunicadas e que o sector gandeiro pode incurrir en incumprimentos das mesmas precisamente polo descoñecemento, “Hai moitas variables que poden non estar ben definidas ou non foron ben trasladadas”.

– O de “plan de abonado” é un concepto que pode parecer agora novo. En que consiste e que é o que deben ter en conta os gandeiros?

Aínda que poida sonar complicado, o plan de abonado tan só consiste na descrición detallada da fertilización dos cultivos da explotación, momento de aplicación e materiais que se van a empregar e forma de aplicación e maquinaría utilizada.

Os gandeiros teñen que ter en conta que as análises de solo e os asesores de fertilización van ser unhas ferramentas imprescindibles para a elaboración do plan de abonado. Pero son unhas ferramentas accesibles para calquera profesional do campo.

– A lexislación sobre o uso de solos agrogandeiros foi fortemente modificada polas administracións públicas no últimos anos. En que apartados se desenvolveu máis a nova lexislación?

Un dos primeiros foi a redución da emisión de gases de efecto invernadoiro como o óxido nitroso (N2O), e a diminución de gases contaminantes. En especial o Amoníaco (NH3). Tamén se lexislou en prevención e redución da contaminación de augas causada polos nitratos.

O obxectivo principal que perseguen todas estas directivas e normas definidas pola administración europea teñen como obxectivo a racionalización no aporte de fertilizantes aos solos. Tanto os químicos como os aportes de xurros e os seus métodos de aplicación.

Hai aspectos que poden parecer pouco claros ou non foron ben comunicados. Para solucionalo estamos os asesores

– O uso dos xurros tamén leva anos sendo obxecto de debate. Cales son as claves deses usos que debe ter en conta o gandeiro?

É moi importante ter en conta que se prohibe a aplicación de xurros mediante prato, abano ou canón. Exceptúanse os casos nos que a parcela teña unha pendente superior ó 10% ou de superficie inferior a unha hectárea, cando non sexan lindeiros con outros recintos da mesma explotación.

Crespo impartiu charlas en diferentes localidades como Frades ou Lalín explicando as novidades normativas

Exceptúase tamén no caso de que máis do 50% da superficie da explotación teña unha pendente superior ó 10%. Esto é algo do que se vén falando dende hai anos e semella que ás veces non está moi claro. Por outra banda, en ocasións pode resultar complicado determinar eses coeficientes polas características dos terreos en Galicia.

E hai que ter en conta que os materiais orgánicos deben ser enterrados o antes posible tra-la súa aplicación e sempre nas primeiras 24 horas. Agás nos casos de aplicación localizada dos xurros. Tamén se prohibe a aplicación en terreos xeados, cubertos de neve ou inundados mentres manteñan esas condicións.

As características dos terreos en Galicia poden dificultar o cálculo dos coeficientes de aplicación das normativas

– As palabras “caderno dixital” non sempre soan ben no sector gandeiro. Que é e como debe ser o seu manexo?

En principio non tería por que causar alarma, aínda que se pode entender que provoque certa incertidume por crer que poida implicar máis carga de traballo burocrático. O que hai que saber é que o caderno dixital vai ser voluntario. O que é obrigatorio é o rexistro destas actuacións, ben sexa en papel, ben sexa en formato dixital.

O caderno dixital é voluntario. O que é obrigatorio é rexistrar as aplicacións de abonos e fitosanitarios, ben sexa en papel ou en dixital

O caderno non é máis que un soporte dixital no que se deben anotar as actuacións fitosanitarias e de fertilización levadas a cabo na explotación. E deberase cubrir nun prazo máximo dun mes dende a data de aplicación dos produtos.

– A Unión Europea proxecta reducir drasticamente o uso de fitosanitarios e de fertilizantes. Cales son as medidas reductoras e a quen e como afectan?

Unha das normas máis destacadas é o RD 1051/2022 de nutrición sostible de solos agrarios. Un dos obxectivos que marca é o de reducir en polo menos nun 50% as perdas de nutrientes nos solos sen que se deteriore a súa fertilidade.

A UE quere reducir nun 50% as perdas de nutrientes nos solos e reducir un 20% o consumo de fertilizantes. 

Tamén se persegue baixar ata nun 20% o consumo de fertilizantes. E o de produtos fitosanitarios mais perigrosos nun 50%. Esto vai afectar a todas actividades agrícolas e forestais, obrigando a unha planificación e maior racionalización do uso dos fertilizantes.

Todas as actuacións que se fagan cos xurros deben quedar rexistradas e ser comunicadas á administración

– Tamén se percibe incertidume pola xestión dos Gases de Efecto Invernadoiro (GEI), que é preciso ter en conta a ese respecto?

A xestión de gases de efecto invernadoiro (GEI) implica medir, reportar e reducir as emisións de carbono mediante diferentes estándares e protocolos e clasificando as emisións en función do seu alcances.

Nos plans de abonado haberá que explicar as medidas adoptadas para reducir as emisións de gases de efecto invernadoiro

Esto é algo crucial para combater o cambio climático, mellorar a eficiencia enerxética e cumprir coas diferentes normativas que elaboran as diferentes administracións. Por exemplo, con metas como reducir as emisións da UE nun 55% para 2030.

Dentro da elaboración do plan de abonado que teñen que desenvolver as explotacións ganderias e agrícolas, vai ser obrigatorio describir as medidas para reducir as emisións de todos os gases de efecto invernadoiro para poder cumprir con toda esa lexislación.

– En SOAGA levan tempo desenvolvendo estratexias e produtos para afrontar esta nova realidade lexislativa, pódenos explicar cales son?

Soaga en colaboración co departamento de Innovación desenvolveu a gama de fertilizantes FERTIMON PRO, coa que queremos ofrecer unha resposta avanza ás esixencias da nova lexislación comunitaria, estatal e autonómica.

Gandeiros e agricultores van dispoñer de ferramentas avanzadas para desenvolver os plans de abonado

Esa liña de fertilizantes garante aos gandeiros e agricultores unha fertilización eficiente e sustentable sen perder rendemento nos seus cultivos. Dentro de FERTIMON PRO, a liña SLOW conta con certificación de redución de pegada de carbono, na que SOAGA é pioneira.

Ademais, a nosa empresa tamén fixo un importante esforzo para desenvolver unha plataforma propia de asesoramento para axudar a gandeiros e agricultores no cumprimento das novas normativas.

Entra en vigor a obriga de contar cun plan de fertilización para as granxas de máis de 10 hectáreas

José Manuel Díaz, Responsable do Produción e Desenvolvemento Vexetal de Delagro Hai anos que poñen a proba ás empresas. E logo hai anos como leste. As tensións xeopolíticas volveron a tensionar ao máximo a cadea de valor dos fertilizantes, como xa ocorreu en 2022 coa guerra de Ucraína. A iso sumouse unha climatoloxía especialmente complicada, con choivas persistentes que comprimiron a campaña nunha fiestra de tempo mínima. Nese escenario, a fábrica de Delagro nas Pontes non só respondeu: bateu todas as súas marcas. «Grazas a unha excelente labor de compras puidemos garantir a subministración aos nosos socios e clientes nun momento no que o mercado estaba realmente tensionado», explica José Manuel Díaz, Responsable do Produción e Desenvolvemento Vexetal de Delagro. «Ese é o noso compromiso e a nosa razón de ser: que ao gandeiro e ao agricultor nunca lles falte o produto que necesitan, cando o necesitan».

Fórmulas a medida con tempo de resposta garantido

A planta das Pontes é moito máis que unha fábrica de fertilizantes. É un centro de produción flexible no que se elaboran fórmulas a medida cun tempo máximo de resposta desde a entrada do pedido, e no que se envasan produtos para dez marcas diferentes: marcas propias de Delagro, marcas doutros fabricantes que confían nas súas instalacións e maquilas para distribuidores.

Récord histórico de produción mensual en abril.

Todo iso baixo un proceso completamente automatizado que garante que cada mestura saia perfecta, incluídas as máis esixentes: aquelas que incorporan microorganismos. «Traballar con mesturas aditivadas con microorganismos require un nivel de precisión e control que moi poucas plantas poden ofrecer», sinala Díaz. «O noso sistema de envasado é punteiro a nivel tecnolóxico, e seguirá mellorando nos próximos anos para adaptarse ás novas normativas, que implicarán o uso de abonos cada vez máis sostibles». Planta de Delagro nas Pontes

Unha campaña comprimida... e unha marca histórica

As choivas desta campaña obrigaron a concentrar o traballo de todo un ano en apenas unhas semanas: máis do 80% da produción anual concentrouse entre marzo e abril, o que levou á fábrica para traballar a dúas quendas, seis días á semana. E non é un traballo calquera. A complexidade do proceso de envasado permite realizar entre 14 e 16 referencias distintas nun só día. Cada cambio de referencia implica limpar coidadosamente as máquinas para evitar contaminacións, recalibrarlas e realizar o correspondente cambio de sacos. Precisión industrial en estado puro.

 Máis de 1000 camiones cargados en pouco máis de dous meses, cunha marca de carga de 40 camiones nun só día.

«Para dar saída a ese volume de produto, a loxística ten que operar de forma impecable, como un reloxo suízo que non admite fallos», afirma o responsable. «Cada minuto conta, e o noso equipo sábeo».

O verdadeiro motor: as persoas

Detrás de cada tonelada producida e de cada camión cargado hai algo que ningunha máquina pode substituír. «Nada disto sería posible sen a coordinación de todo un equipo: os operarios de fábrica, que son a clave deste proceso, o persoal administrativo, a loxística e o departamento de compras», subliña Jose Manuel Díaz. «A tecnoloxía é fundamental, pero o que marca a diferenza son as persoas. Elas son as que converten un ano complicadísimo no mellor ano da historia desta fábrica».

Tempo medio de carga de 50 minutos desde que o camión entra nas instalacións ata que sae.

Ese é, en definitiva, o selo da fábrica das Pontes: tecnoloxía punteira, procesos impecables e un equipo humano comprometido. A combinación que explica por que Delagro é, campaña tras campaña, a empresa de referencia do sector.  

Navigator, unha compañía papeleira con fábricas en Portugal, España e Reino Unido, acumula 70 anos de experiencia na xestión de terreos forestais. En Galicia, Navigator é desde hai un par de décadas un comprador de referencia de madeira de eucalipto e, desde 2018, ademais, aluga e compra terreos forestais aptos para o cultivo de eucalipto. Na actualidade ten máis dun cento de contratos asinados con propietarios e comunidades de montes galegas e asturianas.

Repasamos as opcións de contrato que a empresa ofrece a propietarios particulares e comunidades de montes. O responsable do equipo técnico de Navigator en Galicia e Asturias, Óscar Fernández, explícanolas.

Duración dos contratos

“Traballamos con tres períodos de duración estándar: 15, 24 e 30 anos, pero é algo que se pode modificar en función das circunstancias”, sinala.

“Se, por exemplo, a parcela que nos ofrece un propietario ten un lote de madeira a medio turno, podemos encargarnos da xestión da parcela ata o final do turno e executar a seguinte plantación”, explica Óscar.

Os arrendamentos ofrécense cunha duración estándar de 15, 24 ou 30 anos

No caso de parcelas con madeira a final de turno que acorden un alugueiro posterior á corta, Navigator tamén pode ofrecerlle ao propietario a compra da madeira. Normalmente, Navigator compra eucalipto en Galicia só a empresas madeireiras subministradoras, pero nos casos de contratos de alugueiro tamén traballa directamente co propietario.

Fórmulas de pagamento

As modalidades de pagamento son flexibles e adáptanse igualmente ás necesidades do propietario ou da comunidade de montes. Pódese acordar desde un pagamento anual ata un pagamento ao final do turno ou un pagamento inicial, existindo tamén fórmulas mixtas negociables.

“Dependerá sobre todo das necesidades do propietario. Non é o mesmo o caso dunha persoa xubilada que o dunha persoa nova con fillos ou o dun propietario de mediana idade sen responsabilidades financeiras”, sinala Óscar Fernández. “O importante para o propietario é a fiabilidade do que se asina. Navigator ten 70 anos de experiencia en xestión forestal e nunca deixou de investir no bosque, cumprindo sempre todos os seus compromisos”, destaca.

As modalidades de pago son flexibles, en función dos intereses do propietario

“Nese sentido, podemos falar dos acordos que asinamos como plans de pensións asegurados ou como herdanzas aseguradas”, considera.

Características das parcelas e xestión

As parcelas que Navigator aluga ou compra en Galicia e Asturias teñen que ser aptas a nivel legal para a plantación de eucalipto. A empresa solicita unha parcela mínima de 5 hectáreas, aínda que, se un propietario alcanza esa superficie coa suma de dúas parcelas próximas, tamén é posible chegar a un acordo.

Nestes momentos, Navigator ten máis dun cento de contratos asinados en Galicia e Asturias.

Estudo da parcela e elección da planta

Antes de facer unha oferta polo alugueiro ou a compra da parcela, o equipo técnico de Navigator encárgase de realizar, de forma gratuíta, un completo anteproxecto da plantación, que inclúe a análise e caracterización dos solos e a elección das especies máis adecuadas.

Navigator traballa cun catálogo de plantas que inclúe clons de eucalipto globulus —que garanten un aumento da rendibilidade de ata un 40 % en relación cunha planta de semente non mellorada—, eucalipto nitens e híbridos.

“Contamos co mellor material xenético, adaptado a distintos riscos, como fungos, pragas ou temperaturas elevadas, para que a plantación sexa segura e cos menores riscos posibles”, subliña Óscar Fernández.

“Contamos co mellor material xenético, adaptado a distintos riscos, para que a plantación sexa segura” (Óscar Fernández)

Nesta tarefa de elaboración do proxecto de plantación, Navigator conta co asesoramento do Instituto Raíz, o centro de maior prestixio de Europa na mellora xenética do eucalipto.

Xestión da plantación: abonados e rozas

Tras a plantación, a empresa encárgase da súa xestión durante todo o ciclo. Así, están previstos dous abonados de mantemento —ademais do inicial—, así como rozas periódicas cando sexa preciso, co obxectivo de garantir a maior produtividade posible do cultivo.

“O propietario despreocúpase, pois a xestión da plantación faise de forma profesional”, resume Óscar Fernández.

O equipo técnico de Navigator en Galicia conta con persoal cualificado, con moitos anos de experiencia e integramente galego.

Na Galiza, o sector agrícola e gandeiro é un piar fundamental da economía e da sociedade, representando nalgúns territorios até o 18% da poboación activa. A natureza deste traballo, desenvolvido maioritariamente á intemperie, imposibilitando o control das condicións ambientais, sitúa ás persoas labregas nunha posición de extrema vulnerabilidade fronte aos efectos das alteracións climáticas. O aumento das temperaturas e a maior frecuencia de fenómenos meteorolóxicos extremos non son só retos produtivos, senón ameazas directas para a saúde das persoas, especialmente das labregas que realizan a maioría dos seus traballos en espazos exteriores e á intemperie.

Impacto na saúde:

O cambio climático tradúcese nun incremento da radiación ultravioleta e en vagas de calor máis intensas e duradeiras. Segundo a AEMET, o verán climático dura actualmente no Estado Español 5 semanas máis que a comezos dos anos 80, alongándose uns 9 días por década. Nos últimos 20 anos o verán dura entre 18 e 20 días máis, comezando antes e rematando máis tarde. Paralelamente, as temperaturas máximas presentan unha tendencia ascendente e os episodios de calor son máis frecuentes, intensos e duradeiros. Así, nos últimos anos déronse os veráns mais cálidos de toda a serie histórica, destacando 2022, 2023, 2024 e 2025 entre os anos máis calorosos rexistrados. Estas condicións elevan o risco de padecer golpes de calor, que poden chegar a ser mortais. Ademais, a exposición prolongada ao sol asóciase con cancro de pel, danos oculares e o agravamento de doenzas como as cardiovasculares ou as renais.

O risco increméntase pola intensidade física das tarefas (esforzo intenso, posturas forzadas), a falta de aclimatación, a idade avanzada das labregas, e a realización da maioría dos traballos en solitario, que dificulta o auxilio inmediato. Tamén, a roupa de protección necesaria para a realización de determinadas tarefas, impide a evaporación do suor e a perda de calor corporal, agravando os problemas.

Factores de risco:

• Altas temperaturas e vagas de calor extremo: O aumento da temperatura ambiente provoca estrés térmico (acumulación excesiva de calor no corpo pola interacción entre condicións ambientais e esforzo físico) que deriva en esgotamento, deshidratación ou golpe de calor.

• Radiación ultravioleta (UV): Debido ás longas xornadas á intemperie, as labregas teñen unha alta exposición directa á radiación solar, o que aumenta o risco de cancro de pel, danos oculares e envellecemento prematuro da pel.

• Fenómenos meteorolóxicos adversos: O incremento na frecuencia e intensidade de tormentas, inundacións e secas, supón un risco directo para a seguridade física e mental polo incremento do estrés asociado ás perdas de produción, lumes, pragas ou enfermidades; maior presión para realizar as tarefas con tempo favorábel ou o aumento da carga mental pola incerteza climática.

• Risco biolóxico: Un efecto indirecto do aumento das temperaturas é a proliferación de organismos vectores de enfermidades como as carrachas ou os mosquitos. Un clima máis cálido acurta os seus ciclos, expande o seu hábitat, fai que estean activos durante mais tempo e aumenta as súas poboacións.

• Calidade do aire: A exposición a maiores niveis de contaminación atmosférica, po en suspensión, pole e fume de incendios forestais agrava problemas respiratorios.

• Medicamentos e hábitos: O consumo de determinados fármacos (antihistamínicos, diuréticos ou antidepresivos), o sobrepeso ou o consumo de alcohol ou cafeína poden descompensar a resposta do corpo á calor.

• Fatiga e perda de atención: A calor extrema provoca fatiga e perda de atención, afondando nos riscos de seguridade: maior cansazo, aumento da sinistralidade, non emprego do equipo de protección individual (EPI’s) ou erros durante o manexo de maquinaria e animais.

Medidas de prevención e protección:

A prevención debe ser integral, combinando cambios organizativos e protección individual.

• Verificar as previsións e alertas meteorolóxicas e informar ao persoal dos momentos de máximo risco e das medidas de prevención.

• Axustar os horarios e evitar as horas centrais do día.

• Programar as tarefas máis pesadas nos momentos máis frescos en atención ás previsións e alertas meteorolóxicas.

• Establecer pausas frecuentes en lugares frescos e á sombra, ademais de garantir o acceso permanente a auga fresca (10-15 °C).

• Por norma xeral, precísanse entre 7 e 14 días para que as persoas se adapten á calor, polo que se debe de ir aumentando a carga de traballo de forma gradual até acadar esa adaptación. A aclimatación pérdese cando se deixa de traballar nesas condicións 1 ou 2 semanas, polo que hai que recuperala de novo.

• Empregar de repelentes de insectos, vestir roupa de manga longa e pantalóns longos metidos dentro dos calcetíns e evitar sentar directamente no chan en zonas boscosas.

Equipos de Protección Individual (EPI):

• Roupa frouxa, lixeira, transpirábel e de cores que reflictan a calor.

• Sombreiros de ala ancha cubrindo cara e pescozo e lentes de sol con filtro UV.

• Uso de cremas solares cando se traballe ao sol. As cremas con SPF 50 considéranse un EPI máis, e o seu subministro é obrigatorio para a traballadora e traballador.

Obrigas das persoas titulares con traballadores contratados:

As persoas propietarias de granxas con persoal contratado teñen o deber legal de garantir a súa seguridade fronte ao clima, isto inclúe:

• Identificar especificamente na avaliación de riscos o risco por calor e riscos asociados (radiación, vectores,…) así como as tarefas afectadas por estes riscos.

• Formar ao persoal para recoñecer síntomas de alerta como fatiga intensa, mareos ou náuseas.

• Realizar recoñecementos médicos específicos.

• Establecer protocolos de actuación e de emerxencia en caso de accidente por calor.

• Prohibir a realización de determinadas tarefas durante episodios de temperaturas extremas se non se pode garantir a protección por outros medios.

Perspectiva de xénero: factores e medidas específicas para mulleres: No agro, as mulleres enfrontan factores de risco diferenciados que requiren unha atención específica na súa prevención.

Factores de risco específicos:

• Vulnerabilidade térmica: as estatísticas indican que as mulleres teñen unha maior prevalencia de patoloxías relacionadas coa calor (54,3 % fronte ao 39,1 % nos homes).

• Penosidade ergonómica: por regra xeral, as mulleres adoptan posturas forzadas en maior medida que os homes (o 75 % fronte ao 53 %), o que, sumado ao estrés térmico, aumenta o risco de fatiga crónica e lesións.

• Protección da maternidade: as mulleres xestantes e lactantes son colectivos de especial sensibilidade. A exposición a temperaturas extremas recoñécese legalmente como un factor que inflúe negativamente na súa saúde e na do feto ou lactante.

• Saúde reprodutiva: O esforzo físico intenso e as posicións de pé prolongadas baixo calor extremo asócianse a alteracións no ciclo menstrual e outros riscos reprodutivos.

Medidas de prevención e protección:

• Empregar roupa técnica e equipos de protección adaptados á morfoloxía feminina, garantindo lixeireza e transpirabilidade para evitar a acumulación excesiva de calor corporal.

• Identificar os postos con limitacións por temperaturas extremas ou exposición a axentes químicos e biolóxicos para mulleres en situación de embarazo ou lactación, aplicando o protocolo de cambio de posto de ser necesario.

• Vixilancia da saúde: os recoñecementos médicos deben ser específicos e considerar a sensibilidade térmica individual.

• Flexibilizar as tarefas máis pesadas, especialmente nas horas de maior calor.

• Para previr as picaduras e evitar enfermidades transmitidas por vectores, as mulleres embarazadas deben priorizar as barreiras físicas (roupa). Débense usar repelentes autorizados seguindo as instrucións do fabricante e evitar as zonas de maior actividade de insectos.

• Fomentar pautas de hidratación constante, xa que as mulleres presentan síntomas de esgotamento por calor con maior facilidade que os homes en tarefas similares.

Cómpre prestar especial atención ao traballo en invernadoiros, xa que nestes lugares as temperaturas poden superar amplamente ás exteriores, converténdose nun dos lugares con maior risco de estrés térmico.

Como norma xeral débense seguir as seguintes pautas:

• Controlar a temperatura e a humidade mediante ventilación natural ou forzada ou sombreado artificial.

• Organizar as tarefas máis pesadas nas horas de menor temperatura.

• Realizar pausas frecuentes en zonas frescas e sombrías.

• Garantir acceso continuo a auga fresca e potábel. Beber cada 15 – 20 minutos.

• Vixiar especialmente a novas traballadoras e persoas sensíbeis.

• Extremar as precaucións na aplicación de fitosanitarios.

Mantente informada. Infórmate ti e ás túas traballadoras!

Avisos meteorolóxicos AEMET: https://www.aemet.es/gl/eltiempo/prediccion/avisos

Avisos meteorolóxicos Meteogalicia: https://www.meteogalicia.gal/web/predicion/avisos

Predición do índice de radiación ultravioleta: https://www.aemet.es/es/eltiempo/prediccion/radiacionuv

Índice de risco diario de incendio forestal: https://mediorural.xunta.gal/gl/temas/defensa-monte/irdi

Medidas preventivas fronte ás picaduras das carrachas:

https://issga.xunta.gal/gl/novas/medidas-preventivas-ante-picaduras-de-carrachas

Decálogo de recomendacións INSST fronte á calor: https://www.insst.es/documents/d/portal-insst/insst_decalogo-microsite-1

Os incendios son cada vez máis grandes e máis destrutivos. O maior perigo que sufrimos nas aldeas en caso de lume sucede nas evacuacións e nos desprazamentos. As nosas casas habitadas e lugares son moito máis seguros que estradas estreitas cheas de fume e combustíbel. Que debemos facer en caso de que haxa lume?

O que cómpre ter claro é a realidade: quen coñece os lugares? Os ventos predominantes? As zonas máis seguras? As veciñas das aldeas son, sen dúbida, as persoas máis coñecedoras dos riscos e as mellores formas de atallalas. Máis con todo, moitas das veces as ansias de axudar unido ao descoñecemento lévanos a facer cousas que non deberiamos, provocando situacións de risco innecesarias que poden acabar moi mal. Por iso, non nos queda outra que organizarnos ou barbarie. Xa están tardando as asociacións parroquiais, comunidades de montes, etc, en poñer en práctica principios básicos para combater o lume.

Algunhas das actuacións que cómpre que teñamos en conta son:

• Se decidiches botar unha man, tes que mudar a roupa.

A pesar de que esteamos a 30 graos ou máis, non se pode acudir a un incendios en sandalias e camiseta. Colle as botas, protexe o corpo enteiro. Tamén é recomendábel levar gafas de protección, luvas de coiro e algo para protexer a cara. Toda a auga que poidas e unha mochila pequena.

1. Cubre todo o corpo con roupa de algodón. Manga larga e pantalón longo.
2. Leva calzado forte e resistente.
3. Protexe a cabeza con gorra ou similar
4, Protexe as vías respiratorias: Máscaras ou trapos húmidos.
5, Protexe os ollos: gafas de protección.
6. Guantes de traballo.
7. Beber auga abundante.

Material que podería ter o Concello para repartir entre a veciñanza, se se dese o caso:

1. Gafas de protección
2. Guantes de traballo
3. Máscaras (mínimo FP2)
4. Batelumes

“O maior perigo que sufrimos nas aldeas en caso de lume sucede nas evacuacións e nos desprazamentos”

• Lugar de encontro: a igrexa parroquial é bo lugar.

Nun incendio grande non van funcionar os móbiles, as campás poden ser unha boa forma de volver a comunicarnos.

• Alguén ten que tomar nota das persoas que saen ao monte axudar.

Lembra: nunca vaias só ou soa, sempre en grupos; tamén poderiamos, en función das capacidades da xente, repartir as tarefas. É boa idea poñer distintivos coa nosa función (os petos de emerxencia dos coches son perfectos).

• Ter o coñecemento e contacto de todas as cisternas que temos na parroquia, son unha axuda perfecta para cargar as motobombas.

• As persoas moi coñecedoras dos lugares poden acompañar no camión e guiar polos montes.

• Ter coñecemento de veciños e veciñas con maquinaria, xeradores eléctricos, bombas hidráulicas, tractores con rozadoiras, motoserristas, etc.

• Grupos asignados aos brigadistas. Cómpre que lles leven e movan as mangueiras e que estean pendentes de que non salte o lume.

Se conseguimos facer isto, moitos teremos avanzado…comezamos?

 

Cebobarán conta con paneis fotovoltaicos e dous minixeradores eólicos

No lugar de Barán, na parroquia de Outeiro, no concello de Paradela, atópase un dos cebadoiros de becerros máis grandes de Galicia, con capacidade para 2.000 animais. Tamén é un dos que conta coas instalacións máis automatizadas e cun sistema de xeración de enerxía que lle permite estar desconectado da rede eléctica.

Á fronte desta granxa, que traballa baixo o amparo do selo que lle proporciona a Indicación Xeográfica Protexida Ternera Gallega, atópase María del Mar González, que colleu o testigo da empresa creada polo seu pai, José Manuel González López.

Cebobarán conta con 2 minixeradores eólicos de 5 kw e unha potencia instalada en enerxía renovable fotovoltaica de 39,52 kwp, con 61,44 Kw/h de almacenamento por medio de baterías, que cubren todas as necesidades enerxéticas da granxa durante todo o ano, tanto nos meses do verán coma nos do inverno.

Non sabemos o que é pagar unha factura da luz; toda a enerxía que se gasta cubrímola coa produción fotovoltaica e cos eólicos

“Eu non sei o que é pagar unha factura da luz, sempre estivemos desconectados da rede eléctrica desde que o meu pai creou a explotación no ano 2007”, destaca Mar. Desde entón, a medida que a explotación foi medrando e automatizándose, tamén foi preciso incrementar a xeración de enerxía para cubrir as novas necesidades.

Incremento de potencia

Dispoñen dun total de 6 naves cunha superficie duns 20.000 metros cadrados de establos para os becerros e no último ano fixeron unha reforma importante das instalacións, o que os obrigou tamén a aumentar a potencia. “O sistema eléctrico que tiñamos era monofásico e tivemos que pasarnos a trifásico, ao poñer sistema de ventilación, alimentación automática e limpeza automática”, explica Mar.

Xunto coa renovación das instalacións, no último ano renovaron tamén todo o sistema eléctrico das distintas naves, incrementando a produción de enerxía con máis paneis fotovoltaicos, un minixerador máis e maior capacidade de almacenaxe nas baterías.

Os minixeradores complementan aos paneis solares nos días de menor produción fotovoltaica

“Toda a enerxía que se gastamos cubrímola coa produción fotovoltaica e cos eólicos. No inverno, cando fai mal tempo e hai pouco sol, traballan máis os eólicos porque normalmente eses días fai máis vento. Son dous sistemas que se complementan ben”, destaca.  

“A enerxía xerada almacenámola nas baterías e empregámola para as limpezas automáticas, para a iluminación, para os ventiladores, para bombear auga para os bebedoiros e para o sistema automatizado de alimentación. O que máis consume son os ventiladores, que gastan moito no verán, sobre todo nas horas centrais do día, pero é tamén o momento no que máis enerxía producimos”, aclara.

Aforro considerable

Os ventiladores incrementan o confort dos animais pero requiren dun alto consumo enerxético

Se non fose polo sistema autónomo de enerxía que teñen, Mar ten claro que a factura eléctrica nesta época do ano sería importante. “Os motores da auga están funcionando continuamente, porque os becerros beben máis cando fai calor, e os ventiladores tamén traballan moitas horas. E no inverno teriamos o consumo do sistema de iluminación para que os becerros poidan comer máis horas”, indica.

Os ventiladores e os motores para bombear a auga desde os pozos ao depósito teñen un consumo importante

Os becerros deben ter auga a libre disposición durante as 24 horas do día. Para garantir iso, Cebobarán ten dous pozos para captación de auga e están tamén conectados á traída municipal. Desde os pozos bombean a auga a uns depósitos e desde alí distribúese a todos os bebedoiros, tres por lote. “Que teñan sempre auga é fundamental, mesmo no inverno. Iso é importantísimo pero require dun importante consumo eléctrico”, recoñece.

Nunha explotación gandeira cada decisión conta, e este ano a sementeira das pradeiras cobra aínda máis importancia. A seca está a afectar de forma importante ao desenvolvemento e á produción do millo, reducindo as previsións de forraxe dispoñible para os próximos meses. Ante este escenario, contar cunha pradería produtiva e ben implantada pode ser clave para compensar parte desa perda, asegurar alimento suficiente para o gando e manter a estabilidade da ración. Unha boa sementeira permite aumentar a autonomía forraxeira da explotación, reducir a dependencia de compras externas e dispoñer dunha forraxe de calidade producida na explotación. Pola contra, unha mala implantación pode agravar a falta de alimento e traducirse en maiores custos nun ano especialmente complicado.

“Unha pradeira ben implantada non é só un recurso máis: é a base da sustentabilidade da explotación”, explica Laura Vázquez, Técnica de Produción Vexetal de Delagro. “O noso traballo no campo demóstranos que cando se aplican prácticas sinxelas, pero ben planificadas, a diferenza en produción e rendibilidade é enorme”.

Preparar ben o terreo: a base de todo

O primeiro erro que cometen moitas explotacións é non darlle ao solo a importancia que merece. De pouco serve investir en boa semente se o terreo non está ben preparado. En Galicia, un dos problemas máis habituais é a acidez. Se non corrixes o pH a tempo, esquécete de que os trevos se implanten e persistan. E iso non é un detalle menor: sen trevo perdes proteína na dieta do gando.

Unha análise do solo é barata e dáche a información clave: pH, niveis de fósforo, potasio e a necesidade real de encalar. “É un paso que algúns gandeiros aínda pasan por alto, pero é clave”, apunta Laura Vázquez. “Se o solo non está equilibrado, todo o esforzo posterior pérdese. Corrixir o pH un ano antes da sementeira é un seguro de vida para a pradeira”.

Neste sentido, contar con produtos como Blue Land, a calcaria con bacterias desenvolvida por Delagro, supón unha vantaxe. Non só corrixe a acidez do chan, senón que mellora a actividade biolóxica e acelera a recuperación da fertilidade. “Con Blue Land conseguimos unha corrección máis eficaz e un solo vivo, preparado para que a semente exprese todo o seu potencial”, engade Laura Vázquez.

A semente: non todo vale

En demasiadas zonas de Galicia segue sendo habitual recorrer á chamada “semente de casa”, gardada de colleitas anteriores e sen certificar. A primeira ollada pode parecer un aforro, pero na práctica adoita saír moi caro. Esa semente non garante nin pureza, nin xerminación, nin sanidade. A miúdo, ademais de gramíneas, introduces malas herbas ou pragas que comprometen a pradería desde o primeiro día.

“Cando un gandeiro dime que usou semente de casa, sei que probablemente terá que gastar máis despois en corrixir problemas”, explica Laura Vázquez. “Por iso insistimos na importancia de utilizar mesturas certificadas como Grass Go de Delagro. Están deseñadas para asegurar xerminación, persistencia e adaptación ao noso clima. É pagar por tranquilidade e por quilos de forraxe asegurados”.

O calendario manda

Outro aspecto que non se pode deixar ao azar é a data de sementeira. Atrasarse unha soa semana no outono pode supoñer ata un 15% menos de produción total. E se falamos de sementeiras en novembro ou decembro, as perdas poden chegar ao 50%.

Isto ten consecuencias moi claras: menos forraxe na primavera, menos cortes de calidade e máis necesidade de comprar insumos. A clave está en organizarse con tempo: revisar a maquinaria, planificar o abonado e o xurro, e definir que mestura é máis adecuada segundo a data real de sementeira.

“O calendario é un factor decisivo”, subliña Laura Vázquez. “Un erro de poucos días tradúcese en semanas de atraso no aproveitamento. Vémolo cada campaña: quen se adianta e planifican, conseguen máis quilos e mellor calidade de forraxe”.

O xurro: un valioso recurso

Durante anos o xurro viuse máis como un problema que como un aliado. Con todo, ben xestionado é un fertilizante natural de gran valor. Aplicado xusto antes do labor de bancada ou fresado, achega nitróxeno, potasio e materia orgánica, reducindo a necesidade de fertilizantes minerais.

Hoxe existen produtos como Blue Cycle, que melloran o poder fertilizante do xurro, reducen os cheiros e aumentan a eficacia da súa aplicación. “O xurro é un recurso estratéxico que temos na granxa”, comenta Laura Vázquez. “Con tecnoloxías como Blue Cycle conseguimos que non só sexa máis fácil de aplicar, senón que realmente achegue máis valor á pradeira. Nun contexto de fertilizantes caros, esta é unha oportunidade que non se pode deixar pasar”.

Erros que custan produción

Na práctica do día a día, hai erros que se repiten e que acaban saíndo moi caros. Sementar en seco ou demasiado profundo é un deles. Outro, non calibrar ben a sementadora ou non dar un pase de rolo tras a sementeira. Tamén é frecuente ver como a maquinaria pesada compacta o chan, limitando o desenvolvemento radicular da pradeira desde o inicio.

E quizá o fallo máis común: non vixiar a pradeira o primeiros vinte días. É nese momento cando se detectan problemas de xerminación, ataques de aves ou fungos. Non actuar rápido nesas primeiras semanas significa perder densidade, homoxeneidade e, en definitiva, quilos de forraxe.

Pradeira an primeiro corte. Fotgo: Agraria Comarcal de Ordes

“No noso traballo de campo comprobamos que moitos dos fracasos veñen de descoidos básicos”, comenta Laura Vázquez. “Son detalles que se poden corrixir cun pouco de planificación e seguimento, pero se se pasan por alto, pérdese moito diñeiro en produción”.

Delagro, un aliado no campo

Cada explotación é diferente, e cada parcela ten as súas particularidades. Por iso, contar cun socio de confianza é fundamental. En Delagro poñemos ao dispor das gandeiros ferramentas e produtos pensados para maximizar o rendemento das pradeiras.

As mesturas Grass Go son un exemplo claro: deseñadas para achegar persistencia, calidade e adaptación a distintos usos, xa sexa corte, pastoreo ou aproveitamento mixto. A isto súmase unha ampla gama de fertilizantes e emendas que permiten axustar o abonado ás necesidades reais de cada solo.

Ademais, a ferramenta dixital Ferplan axuda a planificar sementeiras, abonados e producións, achegando seguridade e anticipación ás decisións. “Con Ferplan os gandeiros poden simular diferentes escenarios e adiantarse aos problemas”, sinala Laura Vázquez. “É como ter un mapa que che guía na xestión da pradería”.

Detrás de todo iso está o asesoramento técnico próximo, con profesionais que coñecen a realidade do campo galego e acompañan ao gandeiro en cada paso. “O noso compromiso é estar no campo, á beira do socio, axudando a que cada decisión some produtividade e sustentabilidade”, conclúe Laura Vázquez.

Sementar con cabeza para cultivar con tranquilidade

Ao final, investir en praderías é investir na estabilidade da explotación. Unha pradería ben implantada achega máis leite, máis carne e máis marxe económica. Reduce a dependencia de insumos externos, fortalece a sustentabilidade e permite mirar ao futuro con maior tranquilidade.

Sementar con cabeza significa preparar o solo, elixir semente certificada, axustar o calendario, aproveitar o xurro e evitar erros que restan produción. Significa tamén apoiarse nun socio como Delagro, que achega sementes, fertilizantes, tecnoloxía e asesoramento.

Porque unha pradería non é só herba: é o piar da alimentación do gando e da rendibilidade da granxa. E cando se fai ben, os resultados nótanse no peto e na tranquilidade do día a día.

Pradera en segundo corte. Foto: Agraria Comarcal de Ordes

Grupo Lence, empresa familiar 100% galega e unha das principais compañías lácteas de España, pechou o exercicio 2025 cuns resultados que reflicten a solidez do seu modelo de negocio, baseado na eficiencia industrial, a innovación en produto e procesos e a consolidación da súa actividade no sector lácteo. Neste contexto, a compañía alcanzou unha facturación de 296,86 millóns de euros en 2025, un 4,2% máis que no anterior exercicio.

O ano estivo marcado pola evolución positiva da actividade do grupo, apoiada no crecemento do volume de produto elaborado, a mellora da eficiencia industrial e o desenvolvemento das principais liñas de negocio.

A presidenta de Grupo Lence, Carmen Lence, destacou que “seguimos avanzando nunha contorna esixente grazas a unha estratexia baseada na innovación, a eficiencia e o compromiso coas persoas que forman parte do proxecto, desde o noso equipo ata os gandeiros cos que traballamos cada día”.

En 2025, a compañía reforzou a súa estrutura directiva co nomeamento de Miguel Gómez como novo CEO de Leite Río, no marco da súa estratexia de consolidación organizativa e proxección de crecemento futuro.

Evolución da actividade, desempeño das marcas e investimentos

Durante 2025, o volume de produto elaborado comercializado por Grupo Lence creceu un 5,24%, reflectindo a boa evolución operativa do grupo.

As marcas Leyma e Río de Galicia mantiveron o seu posicionamento e desempeño nos seus mercados de referencia e, pola súa banda, Optimilk volveu destacar como unha das principais pancas de crecemento do grupo, cun incremento do 25,8% en volume, consolidando o seu desenvolvemento dentro das categorías de maior valor engadido.

Así mesmo, en canto ao mix de negocio, a compañía mantén un equilibrio entre marca de distribuidor e marca propia, que en 2025 situouse nun 57% correspondente a MDD e un 43% a marcas propias, reflectindo a relevancia de ambas as canles na actividade do grupo e o seu posicionamento no mercado.

No campo dos investimentos, en 2025, Grupo Lence continuou avanzando no seu plan 2025-2027, dotado con 20 millóns de euros, orientado a reforzar a capacidade industrial e a competitividade futura da compañía.

Os investimentos executados durante o exercicio centráronse na incorporación de maquinaria, a modernización de procesos produtivos, a mellora da eficiencia industrial e o desenvolvemento de novas liñas e formatos de produto e ascenderon a 5,9 millóns de euros.

Estas actuacións permiten á compañía reforzar a flexibilidade das súas plantas e adaptarse de forma máis eficiente ás necesidades do mercado.

As persoas, eixo do proxecto

Ao peche de 2025, Grupo Lence contaba con 249 profesionais nas súas plantas e centros de traballo, dos cales 62 son mulleres, reflectindo a aposta da compañía pola incorporación de talento feminino nun sector tradicionalmente masculinizado.

Fronte ao exercicio 2024, cando a compañía contaba con 220 profesionais no seu equipo, o grupo reforzou o seu persoal cun incremento de 29 persoas, consolidando o seu crecemento organizativo nun contexto de expansión e fortalecemento das súas capacidades industriais.

Ademais, o grupo conta con 15 mulleres en postos de responsabilidade, reforzando o seu compromiso coa igualdade de oportunidades e o desenvolvemento profesional interno.

Neste ámbito, Carmen Lence puxo en valor “o papel fundamental das persoas na evolución da compañía. O crecemento de Grupo Lence non se entende sen o compromiso, a profesionalidade e o talento de quen forma parte do proxecto. Apostar polas persoas é apostar polo futuro do grupo”.

Compromiso co sector primario

Grupo Lence mantén unha relación estable con máis de 250 ganderías galegas, coas que comparte un modelo baseado na proximidade, a estabilidade e a creación de valor en orixe.

A compañía continúa transformando en Galicia a totalidade do leite que recolle, contribuíndo ao desenvolvemento económico e social do rural galego.

Neste sentido, a presidenta de Grupo Lence, Carmen Lence, subliñou que “o noso compromiso co rural pasa por manter toda a cadea de valor en Galicia. A totalidade do leite que recolle Grupo Lence é de orixe galega e transfórmase integramente en Galicia, o que nos permite xerar riqueza, emprego e futuro no noso territorio”.

Un ano marcado polo 50 aniversario e a proxección de futuro

O exercicio 2025 estivo especialmente marcado pola celebración do 50 aniversario de Grupo Lence, unha efeméride que permitiu poñer en valor a traxectoria da compañía, a súa evolución como empresa familiar 100% galega e a súa estreita vinculación co sector gandeiro do territorio ao longo de cinco décadas.

No marco desta conmemoración, a compañía impulsou distintas iniciativas orientadas a recoñecer o papel dos gandeiros que formaron parte da súa historia e que continúan sendo un piar esencial do proxecto. Entre elas destaca a homenaxe aos gandeiros do grupo, concibido como un recoñecemento ao traballo e compromiso do sector primario galego.

Así mesmo, levouse a cabo a creación do mural “Espírito de superación”, unha obra simbólica que recolle os valores que acompañaron a evolución da compañía desde as súas orixes, como o esforzo, a constancia e a capacidade de mellora continua, e que reforza o vínculo entre a empresa e a súa contorna.

No ámbito do compromiso co futuro do sector, Grupo Lence impulsou a aula Lence na EFA Fonteboa, un proxecto orientado á formación, a innovación e o impulso da remuda xeracional no medio rural, co obxectivo de contribuír ao desenvolvemento do talento e a profesionalización do sector agrogandeiro.

Durante o ano tamén tiveron lugar o III Foro e o I Observatorio de Activistas do Rural, iniciativas que permitiron xerar espazos de reflexión e diálogo ao redor dos retos e oportunidades do medio rural, reunindo a distintos axentes económicos, sociais e institucionais ao redor dun obxectivo común: fortalecer a sustentabilidade do territorio.

No plano do recoñecemento, entre outros, Carmen Lence foi incluída na listaxe de directivas salientables publicado por Forbes, un fito que reforza a visibilidade do liderado feminino no sector agroalimentario.