As primeiras ofertas de renovación de contratos do leite manteñen prezos continuistas

Tralos contratos do leite que entraron en vigor por catro meses a 1 de abril, con importantes baixadas, a gran maioría das granxas terá que renovar contratos o 1 de agosto. Como a normativa obriga ás industrias lácteas a presentar contratos con dous meses de antelación, as primeiras ofertas de parte das industrias xa chegaron ás ganderías, nunha liña de mantemento de prezos ou mesmo de leve baixada dun céntimo.

Con todo, no sector insístese en advertir de que estas ofertas de renovación non se deben tomar como referencia, pois a lexislación obriga ás industrias a presentar unha oferta dun ano de duración e con dous meses de antelación, pero a maioría das empresas está a optar por presentar a súa oferta final a poucas semanas do vencemento e con contratos a curto prazo.

A inestabilidade do mercado por factores xeopolíticos (aranceis e guerras), que alteran custos de produción e exportacións, explican esa tendencia a asinar contratos a curto prazo. Outra opción para buscar maior estabilidade pasaría por asinar contratos a prezo variable, indexado a algún dos índices da Inlac por exemplo, pero en España as industrias apostaron ata o de agora polos contratos a prezo fixo.

Garantías para as granxas
Ante estas primeiras ofertas de renovación continuistas, o Sindicato Labrego emitiu un comunicado no que cuestiona tal decisión e pide medidas das Administracións para solucionar a “indefensión” na que considera que se atopan as granxas, sen posibilidade de negociación real coas industrias.

“Na Ley de la Cadena Alimentaria estipúlase que en caso de desacordos nos prezos, os contratos poden prorrogarse dous meses máis, ata acadar un acordo, pero na normativa láctea iso non se recolle” -lamenta o responsable do sector lácteo do Sindicato Labrego, Xulio Fernández-. “É algo que lle expuxemos no seu día á Xunta e alédanos que recolleran esa demanda e lla trasladaran ó Ministerio de Agricultura. En calquera caso, pensamos que non hai que esperar por modificacións da normativa. Coa que temos, poden establecerse garantias reais para as granxas”, valora Xulio.

Das ofertas das que ten coñecemento a organización agraria, a de Larsa repite o prezo base do último contrato, en tanto outra industria incluso baixa un céntimo a súa proposta. Son ofertas que, en todo caso, non semellan indicativas das ofertas finais, que chegarán probablemente xa en xullo.

Solucións para as granxas sen recollida
Outra cuestión que preocupa no Sindicato Labrego é a posibilidade de que haxa granxas que queden sen recollida, ben por desacordos nos prezos, como pasou en abril con catro granxas que lle entregaban a Reny Picot, ben por quedar en zonas illadas.

“Noutras comunidades autónomas optouse por establecer axudas públicas para apoiar a recollida en determinadas granxas. Poderiamos estar a favor dunha medida así, sempre que despois as industrias cumpran coas granxas con prezos xustos”, valora Xulio Fernández.

A organización considera tamén que as cooperativas, na medida das súas posibilidades, deberían ter un compromiso maior para recoller a aquelas granxas que queden sen recollida industrial.